Borstvoeding maffia

Ja die bestaat echt! Daar kwam ik achter toen ik zwanger raakte van Jackie. Al was ik zeker van plan borstvoeding te geven (proberen in ieder geval), dit deed ik voor mezelf en niet door hun (belachelijk stomme) argumenten.

Natuurlijk hebben ze goede punten waaruit blijkt dat borstvoeding goed is, maar de borstvoeding maffia is ook tegen flesvoeding (kunstvoeding in hun woorden) en laten je het gevoel hebben dat je “slecht” bent als je dit geeft.

Ook vanuit andere hoeken hoor je dat iedereen makkelijk borstvoeding kan geven en als je niet genoeg melk hebt je iets verkeerd doet.

Mijn idee was om “gewoon” borstvoeding te geven. Om me heen zie ik genoeg die dat ook doen en dat gaat prima. Ik was naar een voorlichting geweest en ja dit moest wel lukken! Nooit geweten dat het echt veel ingewikkelder is dan het lijkt….

Bij Jackie dacht ik haar goed te voeden, dacht ja, want hoe moet het en hoe moet het voelen? De 3e dag bleek ze niet zo ontzettend zoet als wij dachten maar gewoon ontzettend suf omdat ze niets binnenkreeg. Ohhh wat erg wat deed ik fout, is het mijn schuld, dat arme kind was veel te veel afgevallen en had een gele gloed.

Er moest snel actie komen, over op flesvoeding of doorgaan, wat inhield blijven proberen en bij voeden. Ik koos voor het laatste. Alleen wilde Jackie echt niet aan de borst dus werd het fulltime kolven en ja dat was best zwaar, vooral in het begin 7x per dag kolven en dan voeden.

Al snel bleek dat ik genoeg melk had en ging het beter. Na 3 maanden ben ik gestopt en overgegaan op “de verschrikkelijke kunstvoeding”.

Nu bij Lilly wilde ik er weer voor gaan, nu moest het toch lukken, ik vroeg om een kraamverzorgster die me goed kon begeleiden met borstvoeding en die kreeg ik. Maar god wat deed het pijn,  borstvoeding hoort toch geen pijn te doen? Iedereen praat over een fijne en prettige ervaring en vooral over het genieten,  nou genieten was dit niet.  Nadat Lilly “gekliefd” was ging het een stuk beter,  maar toch deed het nog pijn.

En toen hoorde ik van “iedereen” om me heen dat borstvoeding inderdaad in het begin pijn doet en het ook wel even blijft en dat het niet makkelijk is. Ohhhh zeg dat eerder, dat had me waarschijnlijk een hoop onzekerheid gescheeld! Dus zo vanzelfsprekend is het toch niet? Ik heb zeker 3 maanden echt door moeten bijten en heb vaak gedacht hoe lang hou ik dit in godsnaam vol?!

Het was echt niet aangenaam, vaak nog pijnlijk en dan heb ik het nog niet over de stuwing die ik 3 maanden heb gehad en behoorlijk ook, 3x per dag schone pads/shirts aantrekken. Ik ging door omdat ik hoorde dat het echt beter zou gaan als er echt een ritme komt.

En de aanhouder wint! Dat blijkt want mijn doorzetten is beloond! Na de 3 maanden ging het ineens wonderbaarlijk goed, nu is het zoals het “moet” zijn. Geen gelek, geen moeilijk gedoe en vooral GEEN PIJN!

Eindelijk kan ik echt genieten van ons momentje. (Ik kon heus wel genieten maar nu echt!)

Achteraf, als ik terug kijk vraag ik me echt af hoe ik het zo lang heb kunnen volhouden, maar ben echt trots op mezelf!

Hoe ik er nu insta ben ik van plan in ieder geval een half jaar te voeden (tot eind januari/begin februari) maar misschien ga ik wel langer door.

Met deze blog wil ik iedereen een hart onder de riem steken die helaas wel moest stoppen en het ook zo graag wilde, iedereen die door heeft gezet maar ook iedereen die voor de fles heeft gekozen!

                                             SAM_8959
 Deze foto maakte de kraamverzorgster tijdens het voeden, ik had zelf ook dorst 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s