Held op sokken…

Ik ben echt een held op sokken, als het om autorijden gaat dan… als ik ergens heen moet waar ik de weg niet ken is er een grote kans dat ik niet ga, als ik al overweeg te komen zoek ik eerst uit of je er makkelijk kan komen en of er überhaupt te parkeren is.

Toen ik nog thuis woonde en we gingen op pad, zat mijn vader altijd achter het stuur, dat was gewoon zo. Nu mijn moeder al een aantal jaren haar eigen auto heeft rijdt zij ook wat af, maar in een straal van zo’n 20 km. En absoluut niet naar onbekende plekken. Ik heb het dus niet van een vreemde….

Toen ik net mijn rijbewijs had en ik moet naar een ander gebouw van mijn werk omdat personeelszaken daar zat was ik zo eng aan het rijden dat ik er zelf van schrok. Met mijn uitgeprinte A4tje zoekend naar het goede adres, ik kon het echt niet vinden. Toen ik voor de 3e keer langs hetzelfde gebouw kwam en zag dat daar ineens een stoplicht stond schrok ik me rot, misschien ben ik hier wel 3x al door rood gereden, ik had dat ding nooit gezien. Die zelfde avond heb ik meteen een navigatie gekocht….

Zo wist ik ook alleen de weg naar de stad in Alkmaar als ik eerst naar mijn werk ging en vanuit daar naar het centrum. Rudy die dat de eerste keer zag en logisch nadacht heeft mij meteen 3 andere en snellere wegen geleerd (en hij komt hier niet eens uit de regio kun je nagaan).

En gisteren was het weer zo’n dag Carmelina vroeg of ik wat gezellig zou komen drinken, in Hoorn, daar waar je overal betaald moet parkeren en erger nog, daar waar ik de weg niet ken.
Heel stoer ging ik met Lilly op pad, 10.00uur hadden we afgesproken op een parkeerplaats zodat ik met haar kon meelopen. Ik was ruim op tijd vertrokken dus zou ik dat makkelijk moeten redden. Ik was in Hoorn pfieuww en ook nog op tijd, maar toen…. mijn navigatie was in de war: over 200 meter linksaf dus ik links voorsorteren, jahoor zegt dat ding ineens rechtsafslaan…. ohnee paniek! Zo heb ik wat rondjes gereden, straatjes waar ik niet in mocht, busbaan ik was BIJNA rechtsomkeer gegaan tot ik het station zag, dan maar daar parkeren. Inmiddels was mijn bezine bijna op een knipperde mijn reservelampje. En dan denk je dat dit het was, welnee, was het maar zo’n feest! Toen nog een parkeerticket, kenteken invoeren moeilijk doen 2x mislukt nog met die parkeerman aan de telefoon gehangen jahoor bij de 3e keer eindelijk gelukt. Nu nog naar het eettentje waar we hadden afgesproken, wederom paniek want WAAR ben ik een WAAR moet ik naartoe?

Mijn vriendin gebeld en zij legt het uit, ik zeg heel stoer dat ik het snap en hoop dat dit ook zo is, waarom toch zo’n stress? Jahoor ik ben gearriveerd een half uur later, maar ik ben er!

Gezellig wat gegeten en gedronken en tijd om Jackie weer te halen dus ik loop terug naar de auto, hoe moeilijk kan het zijn gewoon net zo teruglopen hoe ik gekomen ben. Nou zo gaat dat bij mij dus niet, met een flinke omweg ben in bij de auto gekomen om vervolgens eraan herinnert te worden dat mijn bezine op is. Hoe veel kun je rijden met je reservetank is dan de vraag, nou het antwoord is: ik redde het tot aan huis, gelukkig!

Daar zat ik 13.15uur thuis en helemaal bek af! Voor een volgend uitje moet ik eerst weer veel moed verzamelen!

image

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s