Ziek

Vroeger dacht ik dat er 1 soort “ziek” was je was gewoon ziek en lag op bed, klaar.
Zelf ben ik vrijwel nooit ziek maar ik heb vaak rare kleine dingen, dik raar oog, zere pols of dat soort gein, daarmee kun je gewoon werken.

Vanuit huis kreeg ik mee dat als ik wel ziekig was je het eerst gewoon moest proberen, want ja ze hebben op je gerekend. Zo doe ik het dus ook, zo heb ik op een zondag een spoed wortelkanaalbehandeling gehad en heb ik daarna op pijnstillers suf gewerkt, een dag zittend in een kledingwinkel gewerkt toen ik door mijn enkel ging en bij mijn eerste baantje in de bediening zelfs flauwgevallen met alle gevolgen van dien (dienblad vol drinken over mensen heen).

En toen, vorige week zaterdag brak ik mijn kleine teen. Heel stom even vlug wat pakken en toen stootte ik tegen mijn bedrand. Ik loop niet alleen mank maar ik heb een dikke ingetapete teen en kan ook mijn schoenen niet aan. Ben je dan “ziek”? In mijn ogen niet, maar werken kan ik ook niet. Op mijn werk mag je sowieso niet op slippers werken.

Daar zit je dan thuis dit weekend en is het ook nog eens prachtig weer. En wat doe ik mij onwijs schuldig voelen ipv er het beste van maken. Uiteindelijk wel in de zon gezeten en wat kunnen genieten gelukkig. Maar dit is echt niets voor mij….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s