Engelengeduld

Wat een ontzettende lange dag vandaag, gelukkig hebben mijn kinderen engelengeduld.

Het begon allemaal dinsdag, ik voelde me zo schuldig dat ik “ziek” thuis zat met mijn gebroken teen dat ik zei dat ik wel aangepast werk kon doen. Ik was namelijk verder niet ziek en kon heus wel wat. Vol goede moed ging ik naar mijn werk. Daar aangekomen bleek dat er geen aangepast werk was geregeld. Gelukkig hield ik mijn poot stijf (voor mij een hele opgave) anders was het nu vast nog erger.

Halverwege de werkdag kreeg ik een dikke teen, blauw met een kloppend gevoel. Toen ik ook nog met mijn zere voet naar huis moest rijden had ik thuis een kloppende gloeiendhete zere voet 😦 mijn kleine teen was 3x zo dik als de teen ernaast. Ik dacht, woensdag dagje rust dan gaat het vast weer over, nou mooi niet dus. Gister de hele dag heel veel last, sneu voor de kids een moeder die bijna niks kan. Toen het vanmorgen nog niet was verbeterd belde ik de dokter.

De dokter vond het wel raar dat het steeds weer blauw werd en dik, dus ik moest een foto laten maken. Dus vanmorgen naar de dokter (liep een half uur uit), langs de Mediance een foto laten maken, jahoor een breuk een flinke en erger dan gedacht. Ze waren bang dat het mijn middenvoetsbeentje was, dan moet het namelijk in het gips. Dus op naar de eerste hulp van het ziekenhuis.

Na zo’n ochtend met kinderen erbij (die gelukkig lief, rustig en gezellig bleven) dacht ik mooi, ik ga naar het ziekenhuis en de kinderen kunnen naar mijn moeder. Nee, zei de mevrouw achter de balie, je moet samen met iemand gaan want waarschijnlijk mag je niet meer terugrijden.

3x raden, jahoor, met mijn moeder en de kinderen naar de eerste hulp, en ja ik liep er al ruim 1,5 week mee, dus nee ik was geen spoed… daar zaten we dan..
En er is geen peil aan vast te knopen want iedereen ging voor. Toen ik eindelijk werd opgeroepen werd mij verteld dat het toch mijn teen is en het niet in het gips kon. Wat ik moet doen? Heel veel rust, been omhoog, intapen, nog meer rust en nog meer rust. En zeker 6-8 weken last.

K#T!

Maar om terug te komen op de kinderen, wow wat waren zij lief, geduldig, gezellig en rustig dus die gingen met oma langs de speeltuin! Ik ben supertrots op mijn lieve kids  ♡

LOVE YOU!
image

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s